Niets gebeurt tweemaal en niets 

zal tweemaal gebeuren. Geboren 

zonder kundigheden, sterven we 

dus als onervaren senioren. 

Ook al zijn we nog zo hardleers 

op de grote school van ’t leven, 

geen winter, geen zomer wordt ons 

nog een keertje opgegeven. 

Niet één dag keert ooit terug, 

twee nachten zijn nooit identiek, 

geen kus is als een andere, 

elke oogopslag is weer uniek. 

Gisteren noemde iemand plots 

in mijn bijzijn luid jouw naam 

– het leek alsof een rode roos 

naar binnen woei door het raam. 

Nu we samen zijn vandaag, 

haal ik mijn blik van je gezicht. 

Een roos? Hoe ziet een roos eruit? 

Is dat een bloem? Een steen wellicht? 

Onzalig uur, onnodige vrees, 

waarom bemoei jij je ermee? 

Je bent – je moet voorbijgaan. 

Je gaat voorbij – en alles is oké. 

Lachend en elkaar omhelzend 

verzoenen we ons met elkaar, 

ook al zijn we zo verschillend 

als twee druppels zuiver water. 

Wislawa Szymborska