Het doorgestreepte blijft te lezen 

Zo zijn het vaak onze meest eigene gedachten 

de meest nabije, de meest schrijnende, 

die wij door moeten strepen, 

uit moeten krassen. 

Wij praten, praten een gat in de lucht. 

Dit is het schrikkeluur, de uitgesponnen 

schrikseconde. Als honden 

zetten wij onze tanden in het vod 

dat ons zo dierbaar is. 

Judith Herzberg