Huis en tuin

Hoe dromerig denk ik de wei

zo’n eerste zomer zonder mij.

Het huis is leeg, de tuin is vol.

De paardebloemen pluizen bol.

De vogels maken geen geluid.

Het gras groeit even de rozen uit.

Heel voorzichtig gaan de bomen

liggen om in slaap te komen.

Uit hun rompen rijst een woud.

En het huis wordt niet herbouwd.

Moraal:

Ach wat groeit het leven goed

als het niet van mensen moet.

Leo Vroman