Buitenlucht 

Mijn ademen van buitenlucht, hoewel ik binnenzit, 

is wat mij bindt aan het omringende. 

Mijn blikken vullen deze kamer met een meubilair 

dat niet van deze wereld is. 

maar van de echte. Het troost, 

dat met lichtbeelden deze ruimte ruimte wordt, 

betoverd wordt tot winters landschap, 

zoals buiten zichtbaar. 

De wortels van de buitenlucht 

de bronchiën in mijn borst. 

Onlosmakelijk, alles, maar niets verloren. 

Het uitzicht is onze bloeiwijze. 

Mark Boog