Ik vertrek / bubbels in kartonnen bekers
- 5 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
Het is zover! Ik ga emigreren en eindelijk kan ik dat met jullie delen.
In september verhuis ik met mijn lief Maarten naar een dorpje in de Bourgogne, Billy-sur-Oisy. Daar hebben we, sinds afgelopen week, een huis dat ooit een kruidenierszaak was, daarna de danszaal van het dorp. Erachter een oude bakkerij en daarachter een enorme menuisserie (meubelwerkplaats). Dat worden onze nieuwe ateliers.
De sleutel is binnen. De eerste bubbels zijn met lieve vrienden gedronken uit kartonnen bekertjes, staand in ons allereerste eigen huis.
Alles klopt. Zo simpel en zo groot is het tegelijk.
Waarom nu? Waarom daar?
Na drie jaren van zoeken, talloze huizen bekijken, eindeloos dwalen door dat meanderende landschap vonden we dé plek. Dankzij hulp van goede vriendin werd het financieel mogelijk. Onze eigen ruimte die we de komende jaren omvormen tot de plek waar we wonen, werken, dansen én anderen kunnen ontvangen in een kunstenaarsresidentie.
Het voelt tegelijk licht en zwaar om dit nu met jullie te delen. Het is spannend en, heel eerlijk, óók moeilijk. Er zit afscheid in deze stap. Van plekken, van routines, van zekerheden, zoals mijn leuke lessen op ArtEZ die zo vanzelfsprekend waren. Afscheid, maar niet van jou en niet van jullie!
Tijdens Corona begon ik dagelijks te tekenen. Elke dag een werk. Wat daardoor vrijkwam; energie en flow, die ruimte, dat echte spelen, raakte me diep. Ik besefte me: dit staat me te doen, hier gaat het me om. Ruimte maken voor schoonheid en vertraging, via mijn werk.
Toen de wereld weer opschakelde tot volle snelheid, was die flow moeilijker vast te houden. Maar ik had iets bij mezelf aangeraakt wat ik niet meer kwijt wilde. Ik wist dat ik mijn dagen anders moest rangschikken. Minder vol. Trager met meer lucht tussen de dingen.
In Frankrijk kan dat. Op een eigen plek, als stevige basis, met ruimte om radicaler vorm te geven aan wat er écht toe doet: kunst maken.
Wat er al is
Ik ben eigenlijk niet gestopt met mijn dagelijkse tekeningen. Ze blijven het beste ritueel om mijn atelierdag mee te beginnen. En door mijn vertrek naar Frankrijk is het een fijne manier om jou mee te blijven nemen in wat me raakt.
Ze hebben ondertussen geleid tot een geheel nieuwe serie werken, onlangs voor het eerst getoond op Vouch, waar 11 beelden meteen een nieuw thuis vonden. Die energie, die richting, het wacht niet op de verhuizing. Het is al begonnen.
Op mijn nieuwe website (bekijk deze vooral op je laptop) kun je al rondkijken welke werken beschikbaar zijn. Dagelijkse tekeningen, vers werk, de eerste contouren van wat er komen gaat.
Hier kan je de tekeningen zien die ik in de laatste maanden maakte. Zodra ik in Frankrijk ben gesetteld, deel ik weer wekelijks de tekeningen van die week volgens het principe #watiskunstjouwaard: jij bepaalt wat een werk je waard is, ik stuur het op. Daarnaast deel ik maandelijks het werk waar ik in de stilte van het platteland aan werk, met een kleine overdenking.
Maar eerst: Arnhem
Op 4, 5, 6 en 7 juni open ik voor de allerlaatste keer mijn atelier. Kom langs. Bekijk nieuw én ouder werk. Hang even rond en wie weet ga je naar huis met nog een Nederlands werk. Hier kan je zien wat er nog allemaal beschikbaar is. Jouw aankoopt maakt een extra fijne start mee mogelijk. En natuurlijk drinken we dan nog een glas samen. Op nieuwe avonturen en op wat onze verbeelding teweeg brengt.
En ja, er zijn nog Ja-boeken. Hoe minder ik meesleep naar de Bourgogne, hoe beter natuurlijk. Bestel er nu één voor de verhuisprijs van € 75 ex verzending. Bij afname van meer dan twee zijn de verzendkosten voor mij. (voor je het weet is het kerst...)
Er zit iets moois in vertrekken wanneer je voelt dat het tijd is. Niet omdat je weg wil, maar omdat je ergens anders naartoe groeit. Een vriendin zei: moed is iets eng vinden en het tóch doen.
Ik ben benieuwd wat me daar wacht. En ik neem jullie mee op mijn manier, via het werk, via de wekelijkse tekeningen, via alles wat er in dat stille Bourgondische atelier gaat ontstaan.
Maar eerst nog even in Arnhem!
Zie ik je dan en daar?


Opmerkingen